ryumatic expressions

Isang araw ay naglalakad si Arnold papunta sa bahay ng girlfriend n'ya nang mabangga ito at mamatay. 17 years old pa lamang sya noon.

Nagreincarnate s'ya at naging isang butiki.

Nang magkaroon ng muwang ay naglakbay s'ya at hinanap ang bahay ng kasintahan. Ilang buwan din bago niya natunton ang bahay ni Kathy at duon siya nanirahan. Bagama't noong una'y nabwubwisit sya sa kinahitnatnan ng kanyang buhay, ay nakapag-adjust na rin ito sa pagiging butiki.


Nasanay na din siya sa pagkain ng mga insekto. Malinamnam pala ang mga iyon at manamis-namis. Naisip niyang baka kahit maging tao siya ulit ay mangain pa rin s'ya ng mga munting kulisap.

Sa loob-loob n'ya'y mas mabuti na iyon kesa maging isang suso, o kaya'y bangaw. At least hindi siya mapipilitang dumapo sa tae. Tulad ni Mr. Almoro, ang principal nila, na ngayon ay isang ipis. Kumbaga, things could've been much worse.

Tutal, ayon sa biology teacher nila, mahaba ang life span ng mga butiki. Maaari s'yang umabot ng 5-10 years.

Kaya araw-araw nga ay walang ginawa si Arnold kundi panoorin ang kanyang minamahal na si Kathy. Alam n'yang nasa puso pa rin s'ya ng dalaga. Ang larawan niya ay naka-display pa rin sa frame sa silid nito, at kapag gabi'y yakap yakap niya ang teddy bear na bigay niya dito. Minsa'y binabanggit din ni Kathy ang pangalan niya sa pagtulog. Maging sa panaginip pala'y di pa rin nawawala si Arnold sa kanya.

Lumipas nga ang mga araw at naging masaya na rin si Arnold sa bagong buhay niya. Masaya siyang pinapanood ang kanyang pag-ibig. Mula sa kisame'y lagi niyang inaabangan ang pag-uwi nito galing sa eskwela.

Isang hapon ay natuwa si Arnold nang makita n'yang muli si Robert, ang kanyang bestfriend. Marahil ay kinakamusta niya si Kathy dahil concerned ito mula noong kaniyang pagkamatay. Matagal na n'ya itong hindi nakikita. Miss na rin niya ang paglalaro nila ng basketball. Pero hindi nagtagal ay may napuna si Arnold nang lumimit ang pagpunta ni Robert sa bahay ni Kathy.

Sa araw-araw na pagbisita ni Robert sa bahay ni Kathy ay unti-unting dumudurog sa munting puso ng kawawang butiki. Nakikita n'yang bagamat may alinlangan si Kathy ay talagang pursigido ang bestfriend n'ya. Naririnig niya ang usapan nila, at mukhang malapit nang makuha ang puso ng dalaga.

"Huwag Kathy Huwag!" gustong isigaw ng munting butiki. Ngunit tila walang paraan para parinig siya nito. Kilala niya ang kaibigan. Palikero ito at kabi-kabila ang nobya. Alam niya na paluluhain niya lamang si Kathy pag nagsawa na s'ya rito at nakuha na ang gusto.

Isang araw nga ay nagtangka pa siyang magnakaw ng halik ng makalingat si Kathy. Ngunit nakaisip ng paraan upang makuha ang atensyon ng mga ito.
"tuk tuk tuk tuk tuk tuk tuk" mabilis na pina-untog ni Arnold ang baba sa kisame.
"tuk tuk tuk tuk tuk tuk tuk- hindi sya tumigil hangga't hindi niya nakuha ang atensyon ng dalawa. Napatayo sa gulat si Kathy. Si Robert nama'y dumampot ng tsinelas.

Mabilis na nagtatakbo si Arnold sa isang butas. Bagama't nanganib ang buhay, natuwa ang munting butiki sa nangyari.

Mula noo'y tuwing dumadalaw si Robert ay pumupwesto ang butiki sa may tapat ng lamesita kung saan ipinapatong ni Kathy ang isine-serve niyang kape. Doon s'ya nagpapakawala ng sama ng loob sa pagpapabagsak ng mga munti niyang bomba. Kulay itim iyon na may puti sa dulo. At minsa'y mukhang nag-eenjoy naman si Robert dahil sa pagpuri nito sa timpla ni Kathy.

...........

Laging nakamatyag si Arnold sa bawat kilos ni Robert. Puna din naman kasi ng butiki na hindi gusto ni Kathy ang kaniyang "bestfriend". At alam niya ang mga istilo ni Robert sa babae kapag di niya ito nadadaan sa suyo.

Dumating ang araw na kinatatakutan ni Arnold ng palihim na may inilagay si Robert na ilang tableta sa juice ng dalaga nang makalingat ito.

Ngunit mabilis na kumilos ang munting butiki. Nang hawakan ng dalaga ang juice ay buong pwersa at todo sipat na tumalon si Arnold sa braso ni Kathy. Napatili si Kathy habang iwinasiwas ang braso. Napahagis si Arnold ngunit natapon din ang juice na may gamot. Nabasag ang baso at kumalat sa sahig ang laman nito. Bakas sa mukha ni Robert sa pagkainis nito sa butiki.

Habang nagtititili si Kathy ay hinabol si Arnold ng balibag ng sari-saring bagay mula kay Robert. Tsinelas, notebook, remote control, throw pillow at kung anu-ano pa. Ngunit maliksi parin ang magiting na butiki at nakaligtas siya noong araw na iyon. Pero, as mahalaga, sa isip niya, ay nailigtas din niya mula sa kapahamakan si Kathy.

Hindi naman natinag si Robert, lalo pa nga nitong nilimitan ang pagbisita kay Kathy. Si Arnold naman ay mas dinamihan pa ang pag-ipot sa kape, softdrinks at pagkain ni Robert.

At sa inaasahan nga ng munting butiki ay dumalang na ang pagdalaw ni Robert. Dinig niya sa pag-uusap nina Kathy sa telepono, ay napalimit naman ang pagpunta ng binata sa hospital.

Hanggang sa mamatay nga si Robert dahil sa nakuhang Salmonella sa dumi ni Arnold.

Nalaman ni Arnold na namatay na ang binata nang makita niya si Kathy na humahagulgol sa kwarto. At Nagsisisigaw.

"Kinuha N'yo na nga sa akin si Arnold, pati ba naman si Robert? Lahat ba ng magmamahal sa akin ay kukunin N'yo na rin....?"

Nagimbal man si Arnold sa narinig kay Kathy ay naunawaan din niya ito. Malungkot ang dati n'yang nobya at kahit papaano ay napaligaya ito ni Robert.

Ilang araw nga ang lumipas at tila bumabalik na sa normal si Kathy. Nakabuti rin ang pagdalaw ng magulang ng dalaga mula sa probinsya ng isang linggo.

...........

Isang araw ay nagulantang si Arnold sa pagtili ng dalaga. Halatang tuwang tuwa ito.
Mula sa labas ng pintuan ay may dinampot si Kathy. "Sino kayang walang puso ang nag-iwan sa kuting na ito sa labas ng bahay ko? Hayaan mo kitty, akong bahala sa 'yo, aalagaan kitang mabuti" Sabay yakap ni Kathy sa munting pusa. "Ano kayang magandang pangalan?"

Tuwang tuwa din ng oras na iyon ang munting kuting habang tinatanaw ang nakadungaw sa pagkakakubling si Arnold sa di kalayuan.

Si Arnold naman ay nananalangin na noon.

Mga etiketa: fiction, maikling kwento, short story